محمد نصير بن جعفر فرصت شيرازى
757
آثار عجم ( فارسى )
گاه جغرافى و مسّاحى و احكام جديد « 1 » * كز حكيمان فرنگ آمده ايدون به اثر گاه در ملك طريقت به صفا بزمنشين * گاه در كوى حقيقت به وفا راه سپر [ 453 f ] گاه ديگر به تلاش از پى تدبير معاش * گشته صورتگريم ، كسب و غذا خون جگر با وجودى كه ز كسبم همه هستند خبير * با وجودى كه ز فضلم همه دارند خبر عجب است اينكه به ايران هنرم كاسته شد * نيست كس تا خرد از من هنرى در كشور فضل را پايه برفته است در اين شهر ز جاى * علم را رتبه نمانده است در اين ملك دگر من بيچاره كنون معتكف كنج خمول « 2 » * سر به زانوى غم و دست تحسّر بر سر با چنين حال ، ز دونان نكشم منّت نان * نكنم آب طلب ، گرچه بود از كوثر شد به شيرين سخنم قافيه تكرار چه باك * كه مكرّر شود ار قند بود نيكوتر تا كه دوّار بود ارض به يك سال تمام * گرد خورشيد و به هر روز و شبى بر محور همه اعداى تو سرگشته بدانسان كه زمين * راى احباب تو تابنده چو مهر انور بقعهء منوّرهء « 3 » سيّد علاء الدّين حسين : مشهد آن حضرت است ، و او نيز فرزند موسى بن جعفر ( عليهم السّلام ) . بعضى نوشتهاند : قتلغ خان - والى شيراز - را بوستانى بود واقع در اين مكان كه الحال بقعهء مطهّره است و در محلّ مرتفعى از آن باغ ، نورى ساطع
--> ( 1 ) . احكام جديد : مراد هيئت و هندسه و حساب و جغرافى و فيزيك است كه به نظر وى ، تازه نوشتهاند . ( 2 ) . خمول : به ضمّتين : گمنام بودن و گمنامى . ( 3 ) . بقعهء منوّره : در محلهء بال كفت - به كسر كاف - واقع است .